Όταν νιώθουμε μόνοι ακόμη και όταν περιτριγυριζόμαστε από ανθρώπους που μας αγαπούν.

589



Όταν νιώθουμε μόνοι ακόμη και όταν περιτριγυριζόμαστε από ανθρώπους που μας αγαπούν.

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα (www.xidaras.gr)   

Πριν αναφερθούμε αναλυτικότερα στην έννοια της ‘’μοναξιάς’’ καλό θα ήταν να την ξεχωρίσουμε από αυτήν της ‘’μοναχικότητας’’. Η μοναχικότητα αναφέρεται στην κατάσταση του να είναι κανείς μόνος, χωρίς συντροφιά, συνήθως με την θέληση του, επειδή επιλέγει να ζει μόνος του, χωρίς παρέα, η τάση απομόνωσης από το κοινωνικό περιβάλλον κλπ… Η μοναξιά από την άλλη είναι και αυτή μία εσωτερική κατάσταση, συνήθως όμως έχει μία απόχρωση αρνητική…

Νιώθουμε μόνοι πάνω στον κόσμο ακόμη και όταν περιτριγυριζόμαστε από άτομα που μας αγαπούν. Η μοναξιά μας,  μας απομακρύνει από τον έξω κόσμο, μας κάνει να απομονωνόμαστε και πολλές φορές μας οδηγεί στην βαθιά θλίψη. Μας αδρανοποιεί και μας καθιστά παθητικούς δέκτες των γεγονότων  και γενικότερα της ζωής μας.

♥ Χάρισε μας ένα like 

Μία πιθανή εξήγηση για το τι υπάρχει πίσω από την μοναξιά, ίσως να είναι η  γονεϊκή απόρριψη. Συμβαίνει συχνά: ορισμένα παιδιά μπορεί να μην βίωσαν την αγάπη που ήθελαν από τους γονείς τους, ούτε τη στήριξη από αυτούς, με αποτέλεσμα να βίωσαν και να βιώνουν ακόμη και στην ενήλικη ζωή τους, το έντονο αρνητικό αίσθημα της μοναξιάς. Δεν εμπιστεύονται εύκολα τους ανθρώπους και πολλές φορές έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση και φοβούνται μήπως τους απορρίψουν, όπως έγινε και στα παιδικά τους χρόνια.

Το συναίσθημα της μοναξιάς αποχωρεί εφόσον βρεθεί κάποιο άτομο που θα τον αγαπήσει γι’ αυτό που είναι και θα του προσφέρει τρυφερότητα και φροντίδα. Μόνο η αγάπη του συνανθρώπου του θα τον βοηθήσει και κανένα υλικό αγαθό (π.χ. πλούτη, δόξα, κοινωνική αναγνώριση κλπ). Η επικοινωνία και η ανιδιοτελής αγάπη είναι αυτή που θα επουλώσει τις πληγές που δημιουργήθηκαν στο παρελθόν, στα παιδικά χρόνια. Χωρίς την αγάπη το άτομο θα παραμείνει δέσμιο στη μοναξιά και τη θλίψη του.

Διαβάστε περισσότερα άρθρα του Γιάννη Ξηνταρά εδώ!

Άλλωστε,  όπως έλεγε και ο Αριστοτέλης «ο άνθρωπος είναι φύσει κοινωνικό όν». Πάντοτε θα έχει ανάγκη τη συντροφικότητα και την βοήθεια των άλλων. Όσο ανεξάρτητος και αν είναι, νιώθει πιο δυνατός όταν περιτριγυρίζεται από ανθρώπους που τον νοιάζονται και τον αγαπούν. Πρέπει λοιπόν να δίνει και να παίρνει αγάπη, μόνο έτσι θα αισθάνεται ολοκληρωμένος, ευτυχισμένος και θα αποβάλλει το αρνητικό συναίσθημα της μοναξιάς…


Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος στο Περιστέρι, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας. Επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».

Όταν νιώθουμε μόνοι ακόμη και όταν περιτριγυριζόμαστε από ανθρώπους που μας αγαπούν.



1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.